Κυριακή, 17 Απριλίου 2011
Πασχαλινός Αποχαιρετισμός στο Νίκο Παπάζογλου

Ερχόταν τα καλοκαίρια στο αμφιθεατράκι της Λάκκας φέρνοντάς μας κάτι παλιό κάτι καλό, σεμνό και ξεχασμένο που μάς ζωντάνευε και μας ένωνε με το παρελθόν, την ιστορία αλλά και μεταξύ μας. Παιδάκια κάτω στη σκηνή, γιαγιάδες κι άρρωστοι και πιό ψηλά και πιό μετά φρικιά και.....
σκύλοι μοιραζόμασταν τη μυσταγωγική βραδιά με τσιφτετέλια βακχικά και μεταχίππικους αυτοσχεδιασμούς και παίρναμε μιά γεύση από εκείνο που έφερναν οι "παιχνηδιατόροι" μουσικάντηδες όταν έφταναν στα χωριά με τα σαντουροβιόλια.
Κι ύστερα ήταν η χαλάρωση έξω από το Bolero κι η εκδρομή στη Δήλο που φούντωνε στα μυαλά των γυμνασιόπαιδων ανυπόστατες φήμες γιά δωδεκαθεϊστικές αρλούμπες. Μύθους δηλαδή όπως αρμόζει σε μυσταγωγούς.
Την ιστορία του την πλούσια, την αφοσίωσή του στη μουσική, δε θα την πω εγώ. Έχει συνταξιδιώτες, θαυμαστές, καρντάσια κι ειδικούς που θα τα πουν καλύτερα.
Εγώ μονάχα τον πενθώ μαζί με το νησάκι μου και από εδώ τον αποχαιρετώ γιατί με ήλιο ή με βροχή –Νικόλα, θα μας λείψεις.
http://daphnechronopoulou.blogspot.com/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου