από τις ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΕΣ του Δηµήτρη Μητρόπουλου
Το διαβάσμε στο Typhhon
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ - παρά µία εβδοµάδα – µετά την εκλογή του στην εξουσία, µπορεί κανείς να το διαπιστώσει. Ο Γιώργος Παπανδρέου έκανε σε µία εβδοµάδα στη Νέα Υόρκη στο πλαίσιο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ όσα δεν έχει κάνει ποτέ εκεί Έλληνας πρωθυπουργός. ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΡΧΗΓΟΣ του δικοµµατισµού δεν υποτιµήθηκε όσο ο Παπανδρέου µε αποκορύφωµα την περίοδο 2006-2008. Ωστόσο, στην πολιτική όλα κρίνονται εκ του αποτελέσµατος, αρχής γενοµένης από το ΠΑΣΟΚ.
Εκεί ο Γιώργος είναι κυρίαρχος. Εχει καταφέρει να περιθωριοποιήσει τόσο τους αντιπάλους όσο και τους υποστηρικτές του. Και τον Σηµίτη και τον Λαλιώτη. Και τον Βενιζέλο, αλλά και τους γεννηµατικούς που τον υποστήριξαν µε φανατισµό στην εσωκοµµατική µάχη του 2007. Και τον Παναγιωτακόπουλο µε τους «ορίτζιναλ» του ΠΑΣΟΚ, αλλά και τον Γιάννο µαζί µε τους οικονοµικούς φωστήρες του εκσυγχρονισµού. Ως πρωθυπουργός, ο Παπανδρέου κυβερνάει έχοντας χρίσει υπουργούς τους συνεργάτες του και, τελικά, δεν ανοίγει µύτη. Ενώ ο Καραµανλής που και οικογενειακό πολιτικό κεφάλαιο είχε και απόλυτη εσωκοµµατική υπεροχή διέθετε δεν µπορούσε να επιβάλλει ούτε τον Ρουσόπουλο στον Μεϊµαράκη.
ΦΥΣΙΚΑ, ΘΑ πουν οι αιώνιοι αµφισβητίεςπρόκειται για πικρή νίκη. Ο Γιώργος είναι ο επικυρίαρχος των ερειπίων. Τι γούστο έχει η πολιτική επικράτηση σε µια χρεοκοπηµένη Ελλάδα όπου η οικονοµική πολιτική χρειάζεται τη σύµφωνη γνώµη της τρόικας; Σύµφωνοι. Η εποχή είναι δύσκολη. Αλλά το επιχείρηµα αναστρέφεται. Ποιος άλλος σε θέση πρωθυπουργού µιας Ελλάδας απόλυτα απαξιωµένης διεθνώς θα είχε διεθνές ακροατήριο, θα έδινε αβέρτα συνεντεύξεις στα ΜΜΕ, θα είχε διαρκείς συναντήσεις µε τους µεγάλους της υφηλίου ή θα µπορούσε να παίξει τον ειρηνοποιό στη Μέση Ανατολή κάνοντας ραντεβού µε τον Αχµαντινετζάντ;
Σε µία εβδοµάδα στη Νέα Υόρκη, ο Παπανδρέου έκανε όσα δεν έκανε ο άφωνος πλέον Καραµανλής σε πέντε χρόνια πρωθυπουργικής θητείας.
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ, βεβαίως, η µια εκδοχή. Η άλλη είναι ότι ο Παπανδρέου ηγείται µιας κυβέρνησης που ασχολείται µε το τι θα γίνει στην Ελλάδα έπειτα από δέκα χρόνια, αλλά εµφανίζεται ανίκανη να προλάβει όσα θα γίνουν ύστερα από δέκα µήνες. Τον Οκτώβριο του 2009 οι κυβερνώντες δεν µπορούσαν να δουν την κρίση δανεισµού του Απριλίου του 2010. Και τον Μάιο της ίδιας χρονιάς, όταν ψηφιζόταν το Μνηµόνιο, οι ίδιοι κυβερνώντες δεν µπορούσαν να δουν την κρίση εσόδων που έφερνε η υπερφορολόγηση και η διάλυση των εισπρακτικών µηχανισµών του Δηµοσίου.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ έχουµε.
Οικονοµία όµως δεν έχουµε. Ακόµη χειρότερα: έναν χρόνο τώρα όλα µόνο χειροτερεύουν στην Ελλάδα. Είναι µια ζοφερή πραγµατικότητα, η οποία κυνηγάει την κυβέρνηση Παπανδρέου και, αναπόφευκτα, κάποια στιγµή θα την προλάβει.
============
Συμπέρασμα δικό μου: Ο Καραμανλής πήρε την Ελλάδα του 2004, την έκανε Λαμπόγυαλο και εγκατέλειψε λίγο πριν τις ευρωεκλογές του 2009 με δημόσια δήλωση του προς την αστική τάξη που έγινε γνώστη ως “κουράστηκα”. Η Αστική τάξη στράφηκε στην αιώνια εναλλακτική της με το αφελές χαζοχαρούμενο ερώτημα στα χείλη: «ενόψει ακυβερνησίας πόσο χειρότερα μπορεί να τα κάνει o ΓΑΠ».
Ερώτημα που συνεχώς ανανεώνεται κάθε μήνα που ο Γιωργάκης τα κάνει χειρότερα.
Το «ενόψει ακυβερνησίας πόσο χειρότερα μπορεί να τα κάνει»… Ένα αμείλικτο ερώτημα της αστικής τάξης που ακόμη την αγχώνει και προκαλεί την στήριξη της. Εν μέσω ναυαγίου είναι ο μόνος που έχει εξουσία. Όλο αυτό, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μόλις της δοθεί εναλλακτική θα λακίσει Subito. ( Ό όρος είναι δικός του).
Γενικότερο Συμπερασμα:
Η Αστική τάξη κυβερνά την Ελλάδα κανένας, ταξικός πόλεμος δεν υφίσταται και είμαστε απλά ρομαντικά γρανάζια στην μηχανή της με μηδανιμή δυνατότητα παρέμβασης.
Το σχέδιο συντήρησης και προστασίας αυτής της τάξης από την κρίση, με κάθε μέσο και κόστος, εξελίσσεται πλήρως και σε βάρος όσων δεν είναι πραγματικά μέλη της.
Καθώς πολλά δήθεν μέλη αυτή της τάξης θα ξυπνούν ένα πρωί «στην απέξω», θα δημιουργείται ένας διαχωρισμός και μια πολιτικοποίηση μεταξύ όσων χάνουν και όσων δεν χάνουν η κερδίζουν από την κρίση. Αυτός ο διαχωρισμός θα εκφραστεί πολιτικά δημοκρατικά και με ψηφους.
Όμως η κρίσιμη μάζα που ίσως φέρνει βίαια ανατροπή είναι οι νέοι οι οποίοι είναι ακόμη σχετικά αδρανείς.
Σχόλια
-
Το γενικότερό σου συμπέρασμα Τυφώνα είναι μέσα στην καρδιά του θέματος. (Μήπως είσαι μαρξιστής και δέν το ξέρεις ?:))
Οσο για το μερικότερο συμπέρασμα ότι ” Όλο αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μόλις δει εναλλακτική θα λακίσει Subito”, ακόμα περισσότερο μέσα στην ουσία.
Εναλλακτική υπάρχει, απλώς δέν υπάρχει μαζική λαική δύναμη και ως εκ τούτου απουσία συντονισμένης πολιτικής έκφρασης που θα προβάλλει κυριαρχικά αυτή την εναλλακτική.
-
Διορθώνω γιατί μόλις είδα ότι δέν τόγραψε ο Τυφώνας, αλλά άλλος…
-
Κυρία Μομφεράτου-ο Τυφώνας σαν αυθεντικός κυβερνητικός εκπρόσωπος-ποτέ δεν θάκανε σχολιασμό που θα απαξίωνε την κυβέρνηση και τις ιδέες(?) που με τόση συνέπεια υπηρετεί. Τα σχόλια είναι του κ. Παπαιωάννου προφανώς. Ο Τυφώνας έχει τόση σχέση με το μαρξισμό όση ο Πάπας με την αγιότητα.
-
δυστυχως ουτε συμμετοχικη δημοκρατια ειδαμε και φυσικα ουτε καλυτερες μερες…αυτα τα ηλεκτρικα μηνυματα μεταδιδουν τα ματια μας στους εγκεφαλους μας!…αυτο
βεβαια δεν ισχυει για ολους μας στο ΠΑΣΟΚ…χαχαχαχα -
Ναί πράγματι….τώρα μόλις είδα ότι τα σχόλια είναι του Γιάννη!!! Γιάννη παιδί μου έχεις διανύσει πολύ μακρύ δρόμο απο τότε που σε γνώρισα!
-
U 2 πουπα. U 2…
-
-
Το γιατι οι νεοι ωστοσω ειναι σχετικα αδρανεις , μπορει να το διαπιστωσει κανεις απο το νεο σχεδιο αναβαθμισης της ανωτατης εκπαιδευσης ! Το δικαιωμα των φοιτητων να συνδιοικουν στα πανεπιστημια που τους εκχωρησε ο τοτε υπουργος παιδειας , σημερα σαν πρωθυπουργος , το βγαζει απο την αντζεντα , βαζοντας στην θεση τους μανατζερς !
Ειναι η αποδειξη μιας χρεωκοπημενης κοινωνιας , η επισφραγιση της παραδοσης του μελλοντος των παιδιων μας , σε ενα δρομο στον οποιο επρεπε προ πολλου , οι ιδιοι να ειχαν οδηγησει το σκαφος της ανωτατης παιδειας , συνδεοντας το με την αγορα εργασιας και την αναπτυξη της οικονομιας .
Το γιατι δεν το εκαναν, αρκει να δει κανεις με ποιο τροπο εχει υποστηριχθει εδω και ενα χρονο , η αναγκη για συμμετοχικη πορεια στην ληψη αποφασεων για την διακυβερνηση της Χωρας απο τους θαμωνες του μπλοκ ….
Οταν λείπει η γατα , χορευουν τα ποντικια , λλει με σοφια ο λαος μας … -
Στην πολιτική τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος αλλά το αποτέλεσμα δεν είναι η εκλογική νίκη ή ήττα. Στις Δημοκρατίες οι εκλογικέ νίκες είναι εξ ορισμού προσωρινές . Το αποτέλεσμα θα είναι το τι επί της ουσίας θα κάνει ο Παπανδρέου. Και βέβαια μόνο επί της ουσίας δεν είναι ότι “δίνει συνεντεύξεις αβέρτα στα ξένα κανάλια” ή βγάζει λόγους (λέγοντας ατυχώς αστειότητες γιοα μεσογειακή διατροφή και το “Mama mia”) ή συναντιέται μ΄ έναν πυροβολημένο που λέει ακαταλαβίστικα πράγματα.
Και τέλος πάντων αν η ζοφερή πραγματικότητα προλάβει τον κ Παπανδρέου μάλλον δεν του φταίει η πραγματικότητα αλλά οι δικές του ανεπάρκειες και εμμονές. -
Το κείμενο αυτό το είδα στα ΝΕΑ και το δημοσίευσα, όχι γιατί σας ενημερώνει πάνω σε κάτι, αλλά γιατί απηχεί σε μεγάλο βαθμό και τη δική μου εντύπωση για την κυβέρνηση Παπανδρέου – με τα θετικά και τα αρνητικά της, με σύγκριση και χωρίς σύγκριση.
Αν σε κάτι δε γίνομαι κατανοητός, ευχαρίστως να το εξηγήσω.
Διατελώντας υποκειμενικά
Καλό απόγευμα -
Τι περιμένουν λοιπόν οι διαφωνούντες με τις επιλογές του GAP; Αν είχαν λίγο φιλότιμο, θα τον γκρέμιζαν εν μια νυκτί.
Όπως φαίνεται όμως πάνω απ’ όλα έχουν την τσέπη τους γιατί είναι ανυπόληπτοι τεμπέληδες και άχρηστα κορμιά.
μια αριστη αναλυση ,ενος δηθεν μονοδρομου ….
γιατι καθε μορφης αναγκαστικη διαχειρηση μιας δηθεν δημοκρατικης Χωρας , δεν μπορει , παρα να μοιαζει περισσοτερο σε μια τυρρανια , παρα σε μια δημοκρατια και μαλιστα συμμετοχικη , οπως αυτη που υποχεθηκε ο ΓΑΠ το 2004 στους φιλους του ….