Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011
Λούντερ Γκέρκεν: «Δεν θα φύγετε από την Ευρωζώνη»
Η δήλωση της Μέρκελ ότι θα υποστηριχτούν όλες οι χώρες που βρίσκονται στην Ευρωζώνη έκλεισε οριστικά το θέμα της ελληνικής χρεοκοπίας, υποστηρίζουν Γερμανοί οικονομολόγοι
Η Ελλάδα θα παραμείνει στην ευρωζώνη. Η φράση αυτή είναι πλέον κοινός τόπος στη Γερμανία. Με αυτή συμφωνούν τώρα και οι συντηρητικοί οικονομολόγοι, που κατά την.....
έναρξη της κρίσης ζητούσαν την άμεση αποχώρηση, ή την αποπομπή της χώρας μας από τη νομισματική ένωση. Σε αυτούς ανήκει και ο πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκής Πολιτικής στο Φραίμπουργκ Λούντερ Κέρκων. «Δεν έχει πια νόημα να ζητάμε κάτι τέτοιο, ιδίως μάλιστα μετά τη δήλωση της Άνγκελα Μέρκελ, ότι δεν θα αφήσει καμιά χώρα αβοήθητη, που βρίσκεται ήδη στην ευρωζώνη» λέει.
Το ερώτημα που τίθεται έτσι είναι το τι μορφή θα πάρει η βοήθεια. «Υπάρχουν τρεις δυνατότητες» λέει. «Η πρώτη είναι να παρασχεθεί χρηματική βοήθεια στην Ελλάδα. Αυτή αποκλείεται, επειδή δεν τη θέλουν οι πληθυσμοί των χωρών της Βόρειας Ευρώπης. Η δεύτερη είναι η έκδοση ευρωομολόγων, τα οποία αποκρούει κατηγορηματικά η Μέρκελ. Και η τρίτη είναι να δοθούν πιστωτικές εγγυήσεις, ώστε η Ελλάδα να μπορεί με αυτές να συνάπτει δάνεια στις αγορές. Αυτή είναι μάλλον που θα προκριθεί».
Αν η βοήθεια τελεσφορήσει, είναι όμως μάλλον απίθανο. Κι αυτό επειδή τα δάνεια δεν λύνουν το κεντρικό πρόβλημα της χώρας: τη χαμηλή παραγωγικότητα. «Η αύξηση της παραγωγικότητας θα έλθει, αλλά όχι αρκετά γρήγορα για να εμποδίσει την αναδιανέμεται ένωση. Οι Έλληνες δεν θα επιτύχουν αύξηση της παραγωγικότητας κατά 40% εντός 1-2 ετών. Αυτό αποκλείεται» λέει.
Ο όρος «αναδιανεμητική ένωση» είναι προφανώς κόκκινο πανί για τον κ.Γκέργκεν. Η άποψή του είναι, ότι η πολλή αλληλεγγύη δεν επιταχύνει, αλλά, αντίθετα, επιβραδύνει την επιστροφή στην «κανονικότητα». Κι αυτό για ανθρωπολογικούς λόγους. «Πολλοί άνθρωποι θα πουν, αφού παίρνουμε έτσι κι αλλιώς βοήθεια, γιατί να ιδρώνουμε» λέει. «Αυτό είναι μια συνηθισμένη ανθρώπινη αντίδραση».
Όμως, και η πιο μακρόπνοη βοήθεια έχει ημερομηνία λήξης. Κι αυτό πάλι όχι τόσο για οικονομικούς, όσο για πολιτικούς λόγους. «Η παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη αποτελεί κίνδυνο όχι μόνο για τη Γερμανία, αλλά για το σύνολο της νομισματικής ένωσης» λέει. «Η τελευταία θα τιναχτεί στον αέρα, αν κάποτε οι Γερμανοί φορολογούμενοι πουν: „Όχι, δεν συμμετέχω πλέον στο παιχνίδι, δεν πληρώνω πια“. Κι αυτό θα γίνεται με τον καιρό πιθανότερο».
Υπάρχει βέβαια και ένας άλλος, πλάγιος μεν, αλλά ριζοσπαστικό τρόπος για την απελευθέρωση από τα χρέη: το «κούρεμά» τους. «Πρόκειται για αναγκαία λύση» λέει. Τη «νύφη» γι' αυτό θα πρέπει να την πληρώσουν κυρίως οι ιδιώτες επενδυτές. Είναι απαράδεκτο, τονίζει, οι κερδοσκόποι αυτοί να εισπράττουν για δεκαετίες πανύψηλα μερίδια, και ύστερα, μόλις ξεσπάσει μια κρίση, να φορτώνουν τις απώλειες τους στους φορολογουμένους. Μόνο που και η λύση αυτή αποδεικνύεται ανέφικτη, αφού δεν την θέλει με τίποτα η Γερμανίδα καγκελάριος.
Ο 53χρονος οικονομολόγος παρακολουθεί πάντως με κριτικό μάτι τις εξελίξεις. «Δεν είμαι μονόφθαλμος» λέει. «Οι γερμανικές εξαγωγικές επιχειρήσεις κερδίζουν με αδικαιολόγητο τρόπο από το ευρώ, επειδή, χάρη σε αυτό, τα εμπορεύματά τους είναι τα φτηνότερα στην ευρωζώνη. Αυτό οδηγεί, μέσω των ελλειμμάτων στα εμπορικά ισοζύγια, σε μια αναδιανομή του πλούτου εις βάρος των άλλων χωρών. Χάρη στη βοήθεια από τη Γερμανία, οι Έλληνες καταναλωτές συνεχίζουν ωστόσο να αγοράζουν γερμανικά εμπορεύματα. Το γερμανικό κράτος τους χαρίζει στην ουσία τις εισαγωγές τους. Αυτό σημαίνει όμως άνιση αναδιανομή και στη Γερμανία - από τον απλό φορολογούμενο στις εξαγωγικές επιχειρήσεις».
Φαύλος κύκλος; Μάλλον. Θεωρητικά βέβαια, ο κ.Γκέρκεν έχει μια διέξοδο: Την ήδη αναφερθείσα αύξηση της ανταγωνιστικότητας σε όλη την ευρωζώνη κατά το γερμανικό πρότυπο. Έτσι, λέει, η Ευρώπη θα μπορούσε να αντιμετωπίσει με καλύτερους όρους τους άλλους διεθνείς οικονομικούς γίγαντες: ΗΠΑ, Ιαπωνία, Κίνα, Βραζιλία και πάει λέγοντας.
Μόνο που και το γερμανικό μοντέλο είναι μέρος του προβλήματος, αφού, όπως παραδέχεται ο ίδιος, οδηγεί σε άνισα εμπορικά ισοζύγια που αναπαράγουν με τη σειρά τους την κρίση. Επιπλέον, δεν είναι όλοι οι Ευρωπαίοι «Γερμανοί», ούτε και θέλουν να γίνουν τέτοιοι. Κι αυτό προμηνύει συνέχιση των αναταράξεων στην Ευρώπη - όσο τουλάχιστον δεν προωθείται ένα μοντέλο, που δεν θα παροξύνει, αλλά θα αμβλύνει μέσω ορθών αναδιανεμητικών πολιτικών τις αντιθέσεις στην οικονομία της.
http://www.tovima.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου